احسان حاجصفی، بازیکن باسابقه فوتبال ایران، در دیدار اخیر مقابل ازبکستان نیز همان عملکرد همیشگی خود را به نمایش گذاشت؛ عملکردی که سالهاست چه در تیم ملی و چه در باشگاههایش تکرار میشود.
حاجصفی تنها یک رکورددار بزرگ در تاریخ تیم ملی نیست. او که از سال ۱۳۸۷ پیراهن تیم ملی را بر تن کرده، به جز مقطعی کوتاه پس از جام ملتهای ۲۰۲۳ آسیا، همواره یکی از ارکان اصلی اردوها و بازیهای تیم ملی بوده است. او پس از جواد نکونام و علی دایی، رکورددار بیشترین بازی ملی در تاریخ فوتبال ایران است و فاصله کمی تا شکستن رکورد این دو اسطوره دارد.
اما نکته جالب توجه اینجاست که حاجصفی به همان اندازه که در تیم ملی ثبات و تداوم داشته و با حضور در چهار جام جهانی، رکورددار تعداد بازی و بستن بازوبند کاپیتانی در این تورنمنت معتبر است، در اشتباهات فردی و ضربه زدن به تیم ملی و باشگاههایش نیز ثبات داشته است. حتی نوع اشتباهات او نیز کمتر تغییر کرده است! گرچه کلکسیون اشتباهات او کامل است، اما تخصص او در دادن پاس گل به حریفان غیرقابل انکار است؛ چه در تیم ملی و تورنمنتهای بزرگ و کوچک، و چه در لباس باشگاههایی مانند تراکتور، سپاهان و حتی لیگهای اروپایی که کمتر مورد توجه فوتبالدوستان ایرانی قرار گرفتهاند.
همین ثبات و حضور مداوم، حاجصفی را به جعبه سیاهی در پشت پرده فوتبال ایران و تیم ملی تبدیل کرده است. اگر روزی او بخواهد خاطراتش را بازگو کند، بدون شک فوتبال ایران با یک زلزله هشت ریشتری مواجه خواهد شد! از دوران علی دایی و کارلوس کیروش تا ویلموتس، اسکوچیچ و قلعهنویی – از چهار جام جهانی و چهار جام ملتها تا به امروز که سه ماه دیگر با پنجمین حضورش، او را رکورددار این عرصه نیز خواهد کرد – تا داستانهایی مانند بازوبند کاپیتانی در بازی با همین ازبکستان و حذف او برای حدود دو سال از تیم ملی، و ماجرای هواپیمای اجارهای برای حضور در انتخابات تیم ملی که رأی او توسط عکاسان شکار شد.
اما تا آن زمان که مشخص نیست این اتفاق رخ خواهد داد یا خیر، کافی است به آنچه دیدهایم استناد کنیم. احسان حاجصفی که به عنوان کاپیتان و بزرگتر تیم، باید تکیهگاه بازیکنان جوان و رهبر آنها در زمین باشد و در صورت بروز هر اشتباه فردی یا تیمی، اجازه ندهد اعتماد به نفس بازیکنان از بین برود، برعکس خود تبدیل به پاشنه آشیل تیم ملی شده است. او در همان دقایق اولیه بازی در هر دو نیمه، با اشتباهات فردی کمرشکن که فوتبالیها میدانند چقدر در اجرای تاکتیکهای سرمربی و افزایش روحیه تیم تأثیر دارد، مهمترین نقش را در ناکامی تیم ملی ایفا کرده است.
از نیمهنهایی جام ملتهای ۲۰۱۹ که کارلوس کیروش برنامه داشت در نیم ساعت پایانی و پس از گرفتن زهر تهاجمی ژاپن، با استفاده از تعویضها و اتکا به سرعت و تکنیک بازیکنان به گل برتری و حفظ نتیجه – که تخصص او بود – برسد، تا بازیهای فصل قبل سپاهان در شروع هر دو نیمفصل و البته پلیآف لیگ نخبگان در دوحه که ظرف نیم ساعت اول، با دو پاس گل به حریف، پرونده نماینده کشورمان را بست.
حاجصفی ثابت کرده که اهل تغییر و درس گرفتن از اشتباهات خود نیست و در کنار انواع اشتباهات فردی و تیمی، متخصص دادن پاس گل به رقباست! اینها چیزهایی است که حتی از یک بازیکن تازهوارد به فوتبال محلی هم بعید است، چه رسد به بازیکنی با کوهی از تجربه و ورزش و زندگی رکوردهای ملی!
در نخستین فیفادی پس از جام جهانی و در آستانه جام ملتهای ۲۰۲۷ آسیا، که همه انتظار داشتند با توجه به ضعف مدیران فوتبال ما در تهیه و تدارک بازیهای تدارکاتی مناسب، از همین داشتهها به بهترین شکل استفاده شود، در کمال تعجب حاجصفی دوباره دعوت، دوباره به میدان رفت و دوباره از تخصص خود استفاده کرد و در همان دقایق اولیه در خانه حریف، با دادن پاس گل به شومورودوف، کار تیم ملی را یکسره کرد!
حاجصفی با اثبات غیرقابل تغییر بودن خود در عمل، به تبدیل یک شایعه در گوشی به شائبهای عمومی کمک کرده است. شایعهای که تا همین چند وقت پیش، فقط خواص و نزدیکان خانواده فوتبال از آن اطلاع داشتند، اما حالا علاوه بر رسانه و کارشناسان، مردم عادی نیز از آن حرف میزنند. اینکه اساساً همان قدر که حذف و دوری دوساله او از تیم ملی پس از اتفاقات بازی با ازبکستان در مسیر جام جهانی ۲۰۲۶ آمریکا ربطی به مسائل فنی نداشت، بازگرداندن او به تیم ملی برای کمک به شکستن رکورد بازیهای ملی بوده است!
آمار رسمی فیفا میگوید؛ حاجصفی در شب تلخ رکورددار بازی ملی برای ایران شد.
